Mutluluk, yalnızlık, acı ve bunun gibi birçok olay aslında bir odada kilitli. Hangisini seçeceğimize bizler karar veriyoruz.

Yukarıdaki cümle size “bu kadar da basit mi?” dedirtebilir, farkındayım ama gerçekler de böyle söylemiyor mu? Burada unutmamanız gereken en önemli nokta bir odanızın olduğu….Odaya girdiğinizde kapalı kutulardan birini seçerken sizi üzüntü ve acı da bekliyor olabilir. Ama o odada her zaman sizi bekleyen bir kutu olacak ; UMUT KUTUSU

Çoğu zaman duymaktan hoşlanmadığımız bu kitap harflerini kullanmamın sebebi bazen bunlara ihtiyaç duymamız. Sadece anımsatmak istedim ve hatta bir adım daha ileriye giderek hoşuma giden bir hikayeyi de sizlerle paylaşmak istiyorum. Dört mumun hikayesi diyorlar ona;

Dört mum yavaşça yanıyordu.
Ortam çok yumuşaktı ve konuştukları duyuluyordu.

ilki söyledi;
BEN BARIŞIM
''''Artık kimse benim yanık kalmamı sağlamıyor,sanıyorum söneceğim''''
alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü.

ikincisi söyledi;
BEN İNANCIM
''''Neredeyse herkes benim artık gerekli olmadığımı düşünüyor o nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek yok''''
konuşmayı bitirdiği zaman,bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü.

Üçüncü mum üzgünce sırası gelince konuştu
BEN SEVGİYİM
''''Yanık kalmak için artık gücüm kalmadı.İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı.Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular''''
ve hiç zaman yitirmeden söndü.

Aniden bir çocuk odaya girer ve üç mumun yanmadığını görür.''''Neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerekir''''bunu söyleyerek çocuk ağlamaya başlar.

ARDINDAN DÖRDÜNCÜ MUM SÖYLER
''''Korkma ben hala yanıkken diğer mumları yeniden yakabiliriz.

BEN UMUDUM!

Bu hikaye de aynı benim cümleciklerim gibi klişeleşmiş gelebilir ama bazen tekrar anımsamak bizleri rahatlatabiliyor.

Aynen beni rahatlattığı gibi..

Sevgilerimle,
Erdal Yücel