Ailede bir sorun yaşanıyorsa o sorunu çözmek için kişiler mutlaka bir şeyler yapıyor. Gerek tasarlayarak gerek kendiliğinden mutlaka o sorunla ilgili bir şeyler yaparız. Ancak şöyle bir yanlış yapıldığını sıkça görüyoruz; seçilen çözüm yolu sonuç vermiyorsa, bunu görse bile kişiler aynı çözüm yolunu ısrarla uygulamaya devam ediyor. Hatta sanki işe yarıyormuş gibi aynı tavır bazen ısrarla dozu arttırılarak sürdürülüyor. Örneğin dersini çalış demekle çocuk çalışmıyorsa daha da ısrar ediliyor, odanı topla demekle toplamadığı halde anne bu sözü söylemekten vazgeçmiyor, kocasına benimle ilgilenmiyorsun, konuşmuyor, paylaşmıyorsun demekle tutumu değişmediği halde aynı sözler tekrarlanıyor. Sertlik, alttan alma, ses yükseltme-bağırma, nasihat, dayak, ... deneyip işe yaramadığı görülen ama ısrarla sürdürülen çözüm yollarıdır. Bu noktada artık sorunla baş etmek için seçilen yol, yani çözümün kendisi artık sorun haline gelmektedir.

-Kısacası bir ilişki bizim için sorun haline gelmişse önce o sorunu aşmak için başvurduğumuz yolun, yani bulduğumuz çözümün işe yaramadığını görmek gerekir. Yani ne yapacağımıza karar vermeden önce ne yapmamak gerektiğini bilmeliyiz. Bazen geri adım atmayı başarmak gerekir.

-Aile içinde yaşanan bir problemi çözmek için denediğiniz bütün yöntemler işe yaramadıysa tutumunuzu ısrarla sürdürmemelisiniz. O ana dek denediğiniz yöntemleri gözden geçirerek (uygun çözümü bulamasanız bile) en azından artık neyi yapmamanız gerektiğini görebilirsiniz. Ne yapılacağına karar verilemediği durumlarda ise problemin daha da büyümesini ve kemikleşmesini beklemeden belki bir uzmana baş vurmak ve yardım almak en iyi çözüm olacaktır.

Kaynak : Uzm. Psk. Çiğdem Demirsoy